میدان گازی پارس جنوبی بزرگترین منبع گازی جهان است که بر روی خط مرزی مشترک ایران و قطر در آبهای خلیج همیشه فارس قرار گرفته است و بخش ایرانی آن از اصلی ترین منابع انرژی کشور به شمار می رود. ذخایر گاز این میدان عظیم حدود ۸% کل ذخایر گاز جهان و بخش ایرانی آن نزدیک به نیمی از ذخایر گاز کشور را شامل می گردد. مساحت این میدان ۹۷۰۰ کیلو متر مربع است که سهم متعلق به ایران ۳۷۰۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. ذخیره گاز این بخش از میدان در حدود ۱۴ تریلیون متر مکعب گاز به همراه ۱۸ میلیارد بشکه میعانات گازی تخمین زده می شود. هم اکنون برنامه ریزی به منظور توسعه ۲۸ بلوک برای تولید ۷۹۰ میلیون متر مکعب گاز در روز در میدان پارس جنوبی در قالب ۲۴ فاز صورت پذیرفته است. توسعه میدان گازی پارس جنوبی به منظور تامین تقاضای رو به رشد گاز طبیعی، تزریق به میادین نفتی، صادرات گاز و تولید میعانات گازی و گاز مایع به عنوان خوراک واحدهای پتروشیمی صورت می پذیرد. بدین ترتیب مناطق عسلویه و کنگان در ۲۷۰ و ۲۲۰ کیلومتری جنوب شرقی بندر بوشهر به عنوان منطقه ساحلی برای ایجاد تاسیسات خشکی این پروژه ها درنظر گرفته شده اند.

این میدان گازی قطر، میدان گازی گنبد شمالی نام دارد. ایران و قطر از ابتدای برداشت از این میدان مشترک همواره در رقابت برای برتری در بهره‌برداری از منابع هیدروکربنی این میدان بودند.به گفته سیف‌الله جشن ساز، مدیر عامل سابق شرکت ملی نفت ایران، قطر تاکنون با ۴۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در صنایع نفت و گاز خود از سال ۱۹۸۸ (پایان جنگ ایران و عراق) توانسته‌است از پارس جنوبی (گنبد شمالی قطر) به عنوان بزرگ‌ترین میدان گازی جهان، برداشت کند. اما ایران با سرمایه‌گذاری ۴۰ تا ۷۰ (بهترین میزان) میلیارد دلاری در پارس جنوبی وعسلویه و کنگان فاصلهٔ زیادی تا میزان برداشت قطری‌ها دارد.