به گزارش ایسنا و به نقل از گیزمگ، چشم یکی از اندمهایی است که همواره به عنوان نمونهای از پیچیدگیهای طبیعت از آن یاد میشود.
محققان دانشگاه ایندیانا در آمریکا به تازگی موفق شدهاند که با استفاده از انتخاب طبیعی برخی از صفات موجود در بلوکهای ژنتیکی، به یک سوسک چشم سوم بدهند.
آنها برای این کار از یک ابزار ژنتیکی ساده استفاده کردهاند.
حشرات در گذشته ژنتیکی خود دارای چشم سوم بودهاند و محققان با استفاده از همین ویژگی ژنتیکی و دستکاری ژنها موفق شدند مجددا این چشم را در سوسکها رشد دهند و نکته جالب توجه این است که این چشم صرفا یک ابزار ظاهری نیست بلکه همانند دو چشم معمولی دیگر میبیند.
در جریان این دستکاری ژنتیکی محققان به این نتیجه رسیدهاند که برای دستیابی به این هدف باید ژنهایی در بال و پای این حشره فعال شوند.
"آرمین موژک"(Armin Moczek) محقق ارشد این تحقیق میگوید: برای تکامل یک ویژگی فیزیکی جدید در بدن جانداران باید با بلوکهای ژنتیکی بازی لگو را انجام داد و در این فرایند با کنار هم قرار دادن بلوکهای فعال جدیدتر و بلوکهای ژنتیکی قدیمی که بعضا غیرفعال نیز شدهاند، ساختارهای مورد نظر را ایجاد کرد.
وی افزود: با استفاده از این بلوکها میتوانید ساختارهای جدیدی را در قسمتهای مختلف بدن ایجاد کنید و البته همانطور که در بازی لگو باید قطعات با هم جور شوند، در زیستشناسی نیز روند به همین صورت است.
هرچند که این دستاورد به نوبه خود جالب است اما محققان اعلام کردهاند که به صورت تصادفی با آن مواجه شدهاند.
محققان دانشگاه ایندیانا در آمریکا به تازگی موفق شدهاند که با استفاده از انتخاب طبیعی برخی از صفات موجود در بلوکهای ژنتیکی، به یک سوسک چشم سوم بدهند.
آنها برای این کار از یک ابزار ژنتیکی ساده استفاده کردهاند.
حشرات در گذشته ژنتیکی خود دارای چشم سوم بودهاند و محققان با استفاده از همین ویژگی ژنتیکی و دستکاری ژنها موفق شدند مجددا این چشم را در سوسکها رشد دهند و نکته جالب توجه این است که این چشم صرفا یک ابزار ظاهری نیست بلکه همانند دو چشم معمولی دیگر میبیند.
در جریان این دستکاری ژنتیکی محققان به این نتیجه رسیدهاند که برای دستیابی به این هدف باید ژنهایی در بال و پای این حشره فعال شوند.
"آرمین موژک"(Armin Moczek) محقق ارشد این تحقیق میگوید: برای تکامل یک ویژگی فیزیکی جدید در بدن جانداران باید با بلوکهای ژنتیکی بازی لگو را انجام داد و در این فرایند با کنار هم قرار دادن بلوکهای فعال جدیدتر و بلوکهای ژنتیکی قدیمی که بعضا غیرفعال نیز شدهاند، ساختارهای مورد نظر را ایجاد کرد.
وی افزود: با استفاده از این بلوکها میتوانید ساختارهای جدیدی را در قسمتهای مختلف بدن ایجاد کنید و البته همانطور که در بازی لگو باید قطعات با هم جور شوند، در زیستشناسی نیز روند به همین صورت است.
هرچند که این دستاورد به نوبه خود جالب است اما محققان اعلام کردهاند که به صورت تصادفی با آن مواجه شدهاند.
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم آبان ۱۳۹۶ ساعت 20:59 توسط madjidm
|