پروتوانکوژن

ٱنکوژن‌ها یا ژن‌های تومورزا ژن‌های تغییر یافته‌ای هستند که در حالت عادی پروتئین‌هایی را، که در کنترل رشد و تکثیر سلول‌ها نقش دارند، بیان می‌کنند. این ژن‌ها در حالت عادی پروتوانکوژن نامیده می‌شوند. ولی در صورت بروز جهش در پروتوانکوژن‌ها، آن‌ها به انکوژن‌ها تبدیل می‌شوند. انکوژن‌ها باعث بروز سرطان می‌شوند. جهشهایی که پروتوانکوژنها را به انکوژنها تبدیل می‌کنند، اغلب باعث بیان بیش از حد فاکتورهای کنترلی، افزایش تعداد ژن‌های کد کننده آن‌ها یا تغییر فاکتورهای کنترلی بصورتی‌که فعالیت فاکتورها، افزایش یابد یا نیمه عمر آن‌ها در سلول زیاد شود، می‌گردد. ابتدا انکوژنها در ویروس‌ها کشف شدند که انکوژن‌های ویروسی نامیده می‌شوند. به واسطه جهش در پروموتر پروتوانکوژنها آن‌ها به انکوژن‌ها فعال تبدیل شده و بیان آن‌ها زیاد شده، تکثیر سلولها افزایش یافته و تومور ایجاد می‌شود

اپیباتیدین

قورباغه های سمی ترکیبی به نام اپیباتیدین تولید می کنند. این ترکیب یک عامل سمی اعصاب(نوروتوکسین) است. این ترکیب بر روی سلول¬های عصبی تاثیر گذاشته و می¬تواند باعث افزایش فشار خون، تشنج و حتی مرگ شود. این ترکیب بر روی بدن قورباغه تاثیری ندارد. گیرنده های این ترکیب سمی از جنس پروتئین است. این پروتئین ها دارای 2500 زیرواحد(اسیدآمینه) است. حذف تنها 3 اسیدآمینه در گیرنده های قورباغه مانع تاثیر گذاری این عامل سمی بر سلول¬های قورباغه شده.
کشف این اختلاف بین گیرنده های قورباغه و سایر موجودات می¬تواند در شناسایی یک عامل مسکن غیرمخدر موثر باشد.

منبع